Plaats een bericht >>
Informatie glaskunst
Glas is een amorfe (niet-kristallijne) vaste stof. De bekendste verschijningsvorm is het kleurloze glas, zoals dat voor vensters en drinkglazen wordt gebruikt. Dit glas bestaat voornamelijk uit de stof silica of siliciumdioxide (SiO2).
Hoewel glas geen kristalstructuur heeft, heeft het met veel kristallen gemeen dat het doorzichtig is en het licht breekt. Dit leidt tot verwarring in de naamgeving. Er bestaat zelfs een glassoort die kristalglas of kortweg kristal wordt genoemd. Deze benamingen zijn onjuist: kristalglas spreekt zichzelf tegen en kristal is het beslist niet. De uitspraak "Dit is geen glas, het is kristal" klinkt wetenschappelijk correct, want glas is inderdaad geen kristal. Juister is echter: "Dit is glas, maar geen gewoon glas, want het is kristalglas." In sommige talen, zoals Spaans, is cristal (naast vidrio) een woord voor gewoon glas.
Geblazen glas
Blazers laten een bol van glas verwarmen aan het einde van een riet (holle metalen buis), en blazen in dit riet om het glas te laten uitzetten en aldus een bolvormig element uit glas te bekomen. Naderhand rekt men deze bolvorm uit (tot een cilindervorm), en snijdt men die cilinder overlangs. Dan kan men de cilinder platdrukken, en heeft men een plat glasoppervlak. Deze methode wordt ook gebruikt voor de massaproductie van flessen, bokalen en lampen in geautomatiseerde glasfabrieken.
Glasfusing
ook wel genoemd gefused glas, fused glas, gesmolten glas- en smeltend glas-techniek - is een techniek die in de glaskunst wordt gebruikt waarbij stukjes of repen glas van dezelfde of verschillende kleuren samengevoegd worden door ze gedeeltelijk te versmelten. Glasfusing biedt zo ook de mogelijkheid om de verschillende kleuren van glasdelen met elkaar te laten vervloeien of te vermengen.
De verhitting vindt gewoonlijk plaats in een elektrische of gasgestookte oven. Twee of meer stukken gekleurd glas worden op elkaar gelegd of overlappen elkaar en worden verhit tot temperaturen variërend van 593°C tot 816°C. Hierbij moet er op gelet worden dat glas met een verschillende uitzettingscoëfficiënt - o.a. afhankelijk van de gebruikte kleurpigmenten in het glas - niet samengesmolten kan worden, anders zal het gecreëerde object tijdens het afkoelen breken of daarna. Veel glaskunstenaars beperken zich daarom tot glas van één fabrikant. Na afkoeling kunnen er bovendien alsnog scheuren in het versmolten glas springen bij grote temperatuursschommelingen. Glas fusing is daarom voornamelijk bedoeld voor toepassingen binnenshuis. Er kan zowel in het platte vlak als drie-dimensionaal mee gewerkt worden. Zo worden glasdeuren of wanden met deze techniek gerealiseerd. Bij een ruimtelijke toepassing, zoals een glasbeeld, dient een reliëfbodem in de over gelegd te worden, waaroverheen de gekleurde glaslagen worden gelegd; deze zullen al smeltend de vorm van het reliëf overnemen.
Roll up techniek 
De mogelijkheden van glassmelten zijn oneindig. Gesmolten glas kan elke vorm aannemen en La Rooy heeft de beweeglijkheid van het materiaal goed uitgebuit. Maar ondanks de krullen en uitsteeksels ontaardt het werk niet in overdadige barok. De unieke sculpturen van zijn hand zijn wimpels, schalen en wandpanelen van soms forse formaten. Enkele jaren geleden specialiseerde de kunstenaar zich in de "roll up" techniek. Een techniek, waarmee hij vlakglas en geblazen glas combineert tot één object. De uitvoering vergt een heel team van medewerkers.
Zijn nieuwste werken doen aan amphora-sculpturen denken. Cartoonachtige beelden, met een knipoog naar een serieuze vaas. Deze persiflages verluchtigen de ernst, die ten grondslag ligt aan het vervaardigen van een goed kunstwerk. Het maakt zijn werk ontvankelijk zonder oppervlakkig te worden. De ambachtelijkheid staat niet op de voorgrond en zo wordt de sculpturale dimensie niet uit het oog verloren. La Rooy raakte begeesterd door glas tijdens zijn studies aan de Rietveld Academie en de Rijksacademie te Amsterdam. Na zijn studie kon hij direct aan de slag in een uitvoerende werkplaats voor de CoBrA groep. Hier legde hij de basis voor zijn eigen ontwikkeling.